Coset Formalism; from Electromagnetism to Massive Gravity

نوشته شده توسط , ۲۱ اسفند ۱۳۹۵

Coset Formalism; from Electromagnetism to Massive Gravity

بهزاد ثابتی  (دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف)

 

 

چکیده: در این ارائه قصد داریم با روش هم‌مجموعه و کاربرد آن در اعمال و اثر تقارن‌های خطی و غیرخطی در نظریه‌های فیزیکی  آشنا شویم. در جریان این توضیحات خواهیم دید چگونه می توان به گرانش جرم دار بدون اضافه کردن دستی جملات اضافه برای بدون شبح کردنش دست یافت. همچنین خواهیم دید که تقارن‌های دخیل در این فرآیند چگونه انگیزه و راهنمایی برای ما خواهند بود تا در آینده از نقش میدان‌های با اسپین بالاتر (با منشا نظریه‌ی ریسمان) در توصیف نظریه‌های فیزیکی استفاده کنیم.

 

یکشنبه ۲۲ اسفند ماه ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۰۰

دانشکده فیزیک، طبقه اول کلاس فیزیک ۳

اثرات فضازمان ناجابجایی بر قطبش فوتون‌های ‌زمینه‌ی کیهانی

نوشته شده توسط , ۱۴ اسفند ۱۳۹۵

اثرات فضازمان ناجابجایی بر قطبش فوتون‌های ‌زمینه‌ی کیهانی

صدیقه تیزچنگ  (دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی اصفهان)

چکیده: در مدل استاندارد کیهان‌شناختی، قطبشِ مد B ‌‌ تنها در حضور اختلال‌های تانسوری متریک (امواج گرانشی) تولید می‌شود در حالی‌که این اتفاق در حضور اختلال‌های اسکالری رخ نمی‌دهد. اما  قطبشِ مدB   در تابش پس‌زمینه‌ی کیهانی فقط به این ترتیب تولید نمی‌شود.  در صورتی‌که  امواج زمینه‌‌ی کیهانی در حضور یک میدان پس‌زمینه پراکنده شوند، علاوه ‌بر قطبش دایره‌ای، دارای قطبش مدB   نیز خواهند شد. از جمله‌ی این میدان‌های پس‌زمینه، فضازمان ناجابجایی است. با ناجابه‌جا فرض کردن فضازمان افزون بر تصحیح اغلب راس‌های مدل استاندارد، راس‌های برهم‌کنشی جدیدی ظاهر می‌شوند.‍‍‍‍‍‍‍‍‍ در این سمینار  با در نظر گرفتن تصحیح‌های ناشی از فضازمان ناجابجایی بر پراکندگی کامپتون، معادله بولتزمن را برای ماتریس چگالی‌ِ مجموعه‌ای از فوتون‌ها حل کرده و نشان می‌دهیم در حضور اختلال‌های اسکالری متریک، قطبش دایره‌ای و همچنین قطبش مد B برای  تابش پس‌زمینه‌ی کیهانی تولید می‌شود.  

 

 

یکشنبه ۱۵ اسفند ماه ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۰۰

دانشکده فیزیک، طبقه اول کلاس فیزیک ۳

سیارات فراخورشیدی و نحوه آشکارسازی آن­ها

نوشته شده توسط , ۶ اسفند ۱۳۹۵

سیارات فراخورشیدی و نحوه آشکارسازی آن­ها

فاطمه باقری  (دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف)

چکیده: سیارات فراخورشیدی سیاراتی هستند که به دور ستاره ی دیگری به غیر از خورشید در حال گردش هستند. در قرن هجدهم میلادی نیوتن در مقاله ی معروفِ خود “شرحِ عمومی” (General Scholium) اشاره کرد که اگر همه ی ستاره های ثابت، مرکزِ سامانه هایی شبیه منظومه شمسیِ ما باشند، ساختار همه ی این سامانه ها باید شبیه هم باشد. به این معنا که منظومه های فراخورشیدی باید ساز و کاری مشابه منظومه شمسی ما داشته باشد، که یعنی ستاره های ثابت احتمالاً سیاره یا سیاراتی دارند که به دور آن ها در حال گردش اند. به این ترتیب برای چندین قرن، فیلسوفان و فیزیکدانان عقیده داشتند که سیارات فراخورشیدی “وجود دارند” اما راهی برای آشکارسازی و مشاهده ی آن ها وجود نداشت. تا اینکه در دهه ی پایانی قرنِ بیستم با پیشرفت تکنولوژی و امکان استفاده از ماهواره های فضایی، اولین سیاره ی فراخورشیدی آشکار شد. سیاره های فراخورشیدی را اکنون با روش های متعددی می توان آشکار کرد؛ به طوری که از ۱۹۸۸ تا ۲۰۱۶ در حدود ۳۵۲۷ سیاره ی فراخورشیدی، ۲۶۴۴ سامانه های سیاره ایی و ۵۹۵ سامانه های چند سیاره ایی یافت شده است که به عنوان نمونه در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۱۷ (همین دیروز!) سامانه ایی با هفت سیاره در حدود اندازه­ی زمین مشاهده و آشکارسازی شده است. در این ارائه به سیارات فراخورشیدی و روش های مختلف آشکارسازی آن­ها، با تاکید بیشتر بر روش همگرایی گرانشی، می پردازیم.

یکشنبه ۸ اسفند ماه ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۰۰

دانشکده فیزیک، طبقه اول کلاس فیزیک ۳

پژواک‌هایی از مغاک: شواهدی از ساختارهایی به اندازه پلانک در افق سیاه‌چاله‌ها

نوشته شده توسط , ۲۹ بهمن ۱۳۹۵

Echoes from the Abyss: Evidence for Planck-scale structure at black hole horizons

پژواک‌هایی از مغاک: شواهدی از ساختارهایی به اندازه پلانک در افق سیاه چاله‌ها

جاهد عابدی  (دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف)

لطفا به مکان جدید سمینار توجه فرمایید

چکیده: در نسبیت عام کلاسیک ناظری که در یک سیاه چاله سماوی سقوط می کند هنگام عبور از افق رویداد هیچ تجربه خاصی را احساس نمی کند. با این حال حل مشکلات گرانش کوانتومی مانند مشکل ثابت کیهانشناسی یا پارادوکس اطلاعات سیاه چاله انحراف شدیدی را از نسبیت عام کلاسیک در درنزدیکی افق سیاه چاله می طلبد. بر اساس کارهای اخیر ساختار های نزدیک افق باعث بوجود آمدن پژواک هایی در سیگنال های امواج گرانشی ادغام سیاه چاله می شود. ما روی نشانه های قابل مشاهده از این پژواک ها در داده های امواج گرانشی ناشی از سه رویداد ادغام سیاه چاله GW150914، GW151226 و LVT151012 منتشر شده توسط لایگو کاوش کردیم. بویژه ما روی پژواک های تکرار شونده میرا با تاخیر زمانی ۸M logM+(تصحیحات چرخشی در واحد پلانک) که متناظر با انحراف با مقیاس پلانک از نسبیت عام انیشتین در نزدیکی افق می شود جستجو کردیم. با در نظر گرفتن اثر نگاه به نقاط دیگر بدلیل عدم قطعیت در الگوی پژواک، ما شواهد تجربی از وجود ساختار هایی با اندازه پلانک در نزدیکی افق سیاه چاله با اهمیت ۲٫۶-۲٫۹ سیگما (با احتمال خطای ۱ در ۱۰۰-۲۷۰) پیدا کردیم. با داده های منتشر شده بیشتر از گروه لایگو و الگوهای پژواک فیزیکی تر قطعا این یافته تایید (یا رد) و شواهد جایگزین برای سیاه چاله های کلاسیک مانند دیوار آتشین (Firewall) یا (Fuzzball) فراهم می می شود.

یکشنبه ۱ اسفند ماه ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۰۰

دانشکده فیزیک، طبقه اول کلاس فیزیک ۳

بررسی جهت زمان در مدل آماری حلقه­ ای کک

نوشته شده توسط , ۲۲ بهمن ۱۳۹۵

بررسی جهت زمان در مدل آماری حلقه­ ای کک

 

سبحان خواجه وند  (دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف)

 

چکیده:همان­گونه که زمان می­تواند به تنهایی برای فلاسفه موضوع قابل بحثی باشد برای فیزیکدان نیز این­گونه است. از زمان ارائه نسبیت تا کنون دگرگونی بزرگ در درک ما از زمان حاصل نشده است. در تحولات بنیادین  فیزیک همواره زمان به نوعی اهمیت داشته  یکی از جنبه­ های بررسی زمان خود را در ترمودینامیک و مکانیک آماری نشان می­دهد، چرا که ارتباطاتی بین مفهوم انتروپی و جهت زمان می­توان متصور بود. تجربه زمان را در یک جهت نشان می­دهد، اما معادلات فیزیکی زیادی هستند که نسبت به زمان متقارن هستند. انتروپی برای سیستم­ها همواره در حال افزایش است و اگر این افزایش انتروپی نماینده جهت زمان باشد ممکن است بتوان به الزاماتی برای این همسویی رسید که درک عمیق­تری از زمان حاصل گردد. مدل­هایی برای درک این ارتباط ارائه شده­ اند از جمله این مدل­ها مدل صریح حلقه­ ای کک می­باشد. این مدل نمونه بسیار خوبی برای درک جهت زمان می­باشد.  این نمونه به خوبی بدون اینکه نیاز به ریاضیات چندان پیچیده­ ای باشد نشان می­دهد که وابستگی عمیقی بین درک ما از زمان و احتمالات وجود دارد. در این سمینار سعی شده تاریخچه مختصری از درک از زمان و مدل کک که به آن اشاره شد داده شود.

یکشنبه ۲۴ بهمن ماه ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۰۰

    دانشکده فیزیک، طبقه ۵ اتاق شورا

نوشته شده توسط , ۱۵ بهمن ۱۳۹۵

پخش فیلم سمینار 

 

String Theory, Entropic Gravity and the dark universe

 

Erik Verlinde

Delta-Institute for Theoretical Physics Institute of Physics, University of Amsterdam

Colloquium in Perimeter Institute  –  May 13, 2015

 یکشنبه ۱۷ بهمن ۱۳۹۵ ، ساعت ۱۵:۰۰

دانشکده فیزیک، طبقه ۵ اتاق شورا

Magneto-Hydrodynamic Course

نوشته شده توسط , ۱۲ بهمن ۱۳۹۵
In the upcoming Spring semester, Dr. Raphael Raynaud  from IPM, will present a course on   Magneto-Hydrodynamic for B.Sc and Master students in Physics Department of Sharif University.
The course pre-registration will be done via department office and Ms. Yaghoubi.
The time-schedule of class can be fixed later by the mutual agreement of instructor and students.
Details:

Dynamo theory
Raphaël Raynaud

۱٫ Description
Magnetic fields are observed in various astrophysical objects like galaxies, stars and planets that, quoting Keith Moffatt (1978), “it is probably safe to state that a magnetic field is a normal accompaniment of any cosmic body that is both fluid (wholly or in part) and rotating”. It is currently believed that most cosmic magnetic fields that we observe have been, and still are, continuously created by an electromagnetic inductive process known as the dynamo effect. This course is intended to be an introduction to the dynamo theory with a particular focus on direct numerical simulations, leading up to present-day research questions.
۲٫ Prerequisites
Students are assumed to have basic knowledge in vector analysis, linear algebra, elementary theory of differential equations, complex variables and elements of fluid mechanics and electrodynamics (Maxwell’s equations). Programming notions with the Python language may be useful. Note that the course will be in English.
۳٫ Organization
This is intended to be a lecture course, but short oral presentations (in English) are envisaged. Depending of the computing facilities, hands-on sessions with the 3D MHD spherical shell code MagIC can be organized. If not, data set can be provided to learn basic post-processing tasks.

Geometric Quantization

نوشته شده توسط , ۸ بهمن ۱۳۹۵

Geometric Quantization

غزاله اصغری  (دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف)

 

Abstract:   The word “quantization” is used both in physics and mathematics in many different senses. The common basis of all these theories is that the classical and quantum mechanics are just different realizations of the same abstract scheme. Geometric quantization goal is the construction of quantum objects using the geometry of the corresponding classical objects as a point of departure. The geometric quantization procedure falls into the following three steps: prequantization, polarization and metaplectic correction. Prequantization produces a natural Hilbert space together with a quantization procedure for observables that exactly transforms Poisson brackets on the classical side into commutators on the quantum side. Nevertheless, the prequantum Hilbert space is generally understood to be “too big”. The idea is that one should then select a Poisson commuting set of n-variables on the 2n-dimensional phase space and consider functions that depend only on these n variables. The n variables can be either real-valued, resulting in a position-style Hilbert space, or complex valued. A polarization is a coordinate independent description on such a choice of n Poisson-commuting functions. The metaplectic correction is a technical modification of the above procedure that is necessary in the case of real polarization and often convenient for complex polarization.

یکشنبه ۱۰ بهمن ماه ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۰۰

    دانشکده فیزیک، تالار پرتوی

Large Scale Structure: Our last chance to discover the hidden scenario of Early Universe

نوشته شده توسط , ۱ بهمن ۱۳۹۵

 

Large Scale Structure: Our last chance to discover the hidden scenario of Early Universe

محمد انصاری (دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف)

 

Abstract: The inflationary models solve several problems of cosmology, such as horizon problem and the flatness of the Universe. But however there are lots of inflationary models which Cosmic Microwave Background (CMB) can’t rule out them now. Non-Gaussianity and tensor perturbation are two complementary probes for inflationary models. This is because the inflationary models have different predictions for these two observables, however they are not detected yet. The deviation of the scale invariance of the primordial power spectrum is another opportunity which is detected by CMB data but with low statistical significance. In this presentation I will talk about the last opportunity and justify how Large Scale Structure will help us to rule out more inflationary models or the inflation scenario itself (through some idea about clock signal models which is developed recently).

یکشنبه ۳ بهمن ماه ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۰۰

    دانشکده فیزیک، تالار پرتوی

Time delay analysis of strongly lensed systems

نوشته شده توسط , ۲۴ دی ۱۳۹۵

Time delay analysis of strongly lensed systems

Amir Aghamousa

Korea Astronomy and Space Science Institute, South Korea

 

Abstract:  Strong gravitational lensing systems contain a wealth of information that can be used to estimate the expansion history of the universe. The light rays from different images of a source quasar experience different gravitational potentials and optical paths which result a time delay in the associated light curves. A reliable estimation of the time delay has crucial role in the process of expansion history estimation. In this talk we describe our proposed algorithm for time delay estimation which shows outstanding results in the Time Delay Challenge (TDC). This algorithm consists of the smoothing and cross-correlation methodologies as well as a quick way for error estimation. In continue we explain the modified version of this algorithm which recently we have developed. In this version we introduce a new time delay estimator which includes weighted cross-correlation and some other changes in the procedure of estimation. The modified algorithm shows more precise results on TDC simulated data. At the end we discuss the estimation of time delay related to the light curves of the lensed quasar SDSS J1001+5027 system and compare our results with the time delays obtained by different group of researchers for the same system.

یکشنبه ۲۶ دی ماه ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۰۰

    دانشکده فیزیک، تالار پرتوی

پوسته ی پانوراما ساخته شده توسط Themocracy و آماده شده برای وردپرس فارسی توسط فرزاد ساغرچی